sarduitallyanu

CARTA DE FUNDADURA DE SU “28 DE ABRILI”

Su Tzírculu “28 de Abrili” est una truma comunista e natzionalitària de jòvunus sardus ki, sigumenti apartenint a una natzioni ken'e stadu et in su nòmini de su deretu de is pòpulus a s'autodeterminài, faint de sa luta po s'indipendentzia e po sa soberania de Sardinnya sa prioridadi de sa prassi insoru.

Is patriotus de su Tzírculu “28 de Abrili” arreconnoscint in su colonialismu econòmigu (ki est sa causa de cussus polítigu e curturali) ki su stadu imperialista itallyanu atuat contras a su pòpulu nostu po furài atru plusvalori a pustis de cussu furàu de su sfrutamentu de su proletariadu itallyanu, sa manifestada prus manna e spretada de su capitalismu de custu stadu matessi.
Po custu naraus ki in Sardinnya sa luta po s’alliberamentu natzionali e cussa po s’alliberamentu sotziali de su populu nostu no point ca essi sa luta propria matessi, unu binomiu ki no si poit scapiai, ki nemus de cussus ki si narant patriotu, comunista o rivolutzionariu poit no sighiri. Sa luta po s’autodeterminadura prena est sa forma ki po is comunistas sardus pigat sa luta internatzionali de is pòpulus po su sotzialismu. Custu est su tzérriu de sa cumbata cosa nosta: “Indipendentzia e Sotzialismu!”.

Po custu denunciaus cun frimeza s’atzioni upurtunístiga et indinnya de is sedicentis partidus “comunistas” itallyanus in Sardinnya, ki funt cumplicis in sa matessi manera de tutus is atrus partidus de s’oltrimari, de sa dominadura coloniali contras a su pòpulu traballadori sardu.
In su tempu matessi pensaus ki est meda antipatriotica s’atzioni de unu partidu o moimentu “indipendentista” ki, in su nomini de unu interclassismu e de unu trasversalismu ki srebit sceti a custa situatzioni de opressioni, ollit pigai un’indipendentzia fini a issa etotu ki lassat is massas popularis sardas in is cunditzionis econòmigas e sotzialis tràgigas matessi ki su capitalismu colonialista itallyanu si imponit.

Po parri nostu est de importu mannu, ainnanti de nci pigai sa soberania natzionali prena e de costruiri unu modellu nou de svilupu sostenibili et eco-cumpatibili, sa netzessidadi de sa smilitarizadura totali de su territoriu sardu e de sa bogada a foras de is esercitus de ocupadura americanu, itallyanu e NATO, ki usant sa Sardinnya cumenti basi po atacus imperialistas de pòpulus e biddas soberanas e ki pròvocant fatus tràgicus cumenti impoverimentu, incuinamentu, emigradura, mobadias e mortus in mezu a su pòpulu.

Su nomini nostu s’ispirat a s’esperientzia stòriga de sa gloriosa Sarda Rivolutzioni de “sa dì de sa çapa de is piemontesus” (28 de Abrili de su 1794) e de is motus antifeudalis de su “Trienniu Rivolutzionariu Sardu” (1793-96), ki tenint sa figura de importu prus mannu in su rivolutzionàriu jacobinu Juanni Maria Anjoy.
Castiaus a sa mellus traditzioni stòriga e curturali de su comunismu sardu e de s’indipendentismu sotzialista e rivolutzionàriu: de Gramsci fintzas a sa crutza ma importanti meda esperientzia de su PCS, de Simon Mossa fintzas a su MIRSA, fintzas a “Città e Campagna”, Su Populu Sardu, Sardinna e Libertade e su PSIN, custus ultimus nadus gratzias su traballu mannu de su cumpanju-patriotu Angelu Caria.
Sperendi in d-unu sighimentu e in d-unu rafortzamentu mannu de custu filoni stòrigu natzionalitàriu e progressivu, nosu patriotus de su Tzírculu “28 de Abrili” traballaus po s’unidadi e sa convergentzia de totus is fortzas anticapitalistas, antimperialistas, sotzialistas patriotigas, comunistas e rivolutzionàrias ki nci funt in su territoriu sardu in d-un Fronti mannu d’alliberamentu natzionali e sotziali. 

Su ki olleus po su tempu benidori de sa Sardinnya est unu stadu soberanu, democràtigu e populari ki arroghit de is arraighinas s’ordinamentu polítigu, econòmigu e sotziali ki nc’imponint de s’oltrimari e cumintzit unu concretu e radicali protzessu de emancipadura de is classis subalternas; olleus s’abatimentu de totus is struturas capitalistas e su costruimentu de una repubrica sotzialista, organizada in formas colletivistas e comunitarias, innui tuus is mezus de produtzimentu, distribuimentu e creditu siant de propriedadi de su pòpulu traballadori etotu.
Gherraus puru contras a sa farsa democratzia “rapresentativa” otzidentali (ki atru no est ki una oligarkia de miliardarius e politicantis avallada kin is eligiduras de tzitadinus ki, cun s’atzioni de propaganda e mistificadura de sa realidadi fata de is “media”, benint de aberus privadus de sa facultadi de su pentzamentu liberu) e po realizai una democratzia bera, direta e partecipada, ki siat struturada de su bassu po mezu de “consurtas popularis”, innui totus su populu sardu poit partecipai de aberus a sa vida polítiga e detzidi e costruiri in manera ativa e donnya dì su tempu benidori cosa sua.

Tzerriaus cun nosu tutus is jòvunus et is studiantis fillus de custa terra, totu sa balenti e fiera juventudi Shardana, po s’uniri in paris cun nos’atrus in sa luta po s’alliberamentu natzionali e sotziali de su pòpulu nostu gloriosu e po su tempu benidori po sa patria nosta amada e martoriada: ki siat unu tempu luminosu de autodeterminadura, democratzia populari e sotzialismu!


«No si bocit un’idea cun sa fatzilidadi matessi cumenti candu si bocit unu omini. Si su Pòpulu Sardu, sa Natzioni Sarda, cumenti donnya atrus pòpulu de su mundu, cumenti donnya atras natzioni, no teniat beni arta sa propria bandera, iat a rinunciai a s'onori e iat a ponni sa propria candidadura a s'umiliamentu et a su dispretzu»

Antoni Simon Mossa

RIVOLUTZIONI ANJOYANA!



...PO S'INDIPENDENTZIA, SA DEMOCRATZIA DIRETA E SU SOTZIALISMU!

«La Sardegna ha le sue caratteristiche inconfondibili con le altre regioni d’Italia. Per le sue peculiari condizioni geografiche, storiche, economiche e spirituali, la nostra Isola è un’entità a sé stante e mal sopporta che forme istituzionali e organismi politici, sorti e consolidati nella penisola, le vengano imposti dall’alto. L’esperienza storica e specialmente quella recente sono lì a dimostrare la inconciliabilità degli ordinamenti creati per l’Italia con le esigenze sociali, economiche e spirituali della Sardegna.
Il grado della evoluzione economica della Sardegna, le forme di produzione, l’ordinamento della proprietà, le condizioni delle varie classi sociali, tutto il complesso umano e sociale sardo sono in contrasto stridente con il regime politico espresso da condizioni storiche ed economiche tutt’affatto diverse, il quale costringe, come in un’armatura di ferro, la vita pubblica sarda e ne impedisce a forza il libero spontaneo sviluppo. [...]
Ecco cosa intendiamo fare noi, i comunisti: il Partito dei lavoratori, in tal modo e con tale serietà di struttura, di intenti e di lotta da riuscire a convogliare tutte le necessità e le aspirazioni della classe lavoratrice sarda verso la realizzazione di un programma pratico, nel quadro dei movimenti proletari d’avanguardia, che costituisca il punto di partenza per la marcia in unione con gli altri paesi verso il raggiungimento dell’ordine economico, sociale e politico che, solo, costituisce la soluzione necessaria del conflitto ora inconciliabile della società, verso la società socialista federativa da cui sorgerà la società comunista. [...]
I lavoratori di Sardegna, dal proletario di null’altro possessore se non della sua forza di lavoro, all’artigiano, al contadino, al piccolo proprietario, all’impiegato, al lavoratore intellettuale, al pastore, uniti nei loro sindacati e guidati dal Partito Comunista, daranno prova della loro maturità e capacità e contribuiranno, nella misura più ampia, all’elevazione del tono della vita sarda, all’emancipazione di loro stessi e della loro Isola ed a dare alla Sardegna nel mondo quel posto di rispetto e di prosperità che nessun altro regime ha saputo dare né potrebbe mai dare»

Dal “Programma del Partito Comunista di Sardegna”, 1944

Casteddu, Martzu de su 2006