sarduitallyanu
CARTA DE FUNDADURA DE SU “28 DE ABRILI”
Su Tzírculu “28 de Abrili” est
una truma comunista e natzionalitària de jòvunus sardus ki,
sigumenti apartenint a una natzioni ken'e stadu et in su nòmini de
su deretu de is pòpulus a s'autodeterminài, faint de sa luta po
s'indipendentzia e po sa soberania de Sardinnya sa prioridadi de sa
prassi insoru.
Is patriotus de su Tzírculu “28 de Abrili”
arreconnoscint in su colonialismu econòmigu (ki est sa causa de
cussus polítigu e curturali) ki su stadu imperialista itallyanu
atuat contras a su pòpulu nostu po furài atru plusvalori a pustis de
cussu furàu de su sfrutamentu de su proletariadu itallyanu, sa
manifestada prus manna e spretada de su capitalismu de custu stadu
matessi.
Po custu naraus ki in Sardinnya sa luta po
s’alliberamentu natzionali e cussa po s’alliberamentu sotziali de su
populu nostu no point ca essi sa luta propria matessi, unu binomiu
ki no si poit scapiai, ki nemus de cussus ki si narant patriotu,
comunista o rivolutzionariu poit no sighiri. Sa luta po
s’autodeterminadura prena est sa forma ki po is comunistas sardus
pigat sa luta internatzionali de is pòpulus po su sotzialismu. Custu
est su tzérriu de sa cumbata cosa nosta: “Indipendentzia e
Sotzialismu!”.
Po custu denunciaus
cun frimeza s’atzioni upurtunístiga et indinnya de is sedicentis
partidus “comunistas” itallyanus in Sardinnya, ki funt cumplicis in
sa matessi manera de tutus is atrus partidus de s’oltrimari, de sa
dominadura coloniali contras a su pòpulu traballadori sardu.
In
su tempu matessi pensaus ki est meda antipatriotica s’atzioni de unu
partidu o moimentu “indipendentista” ki, in su nomini de unu
interclassismu e de unu trasversalismu ki srebit sceti a custa
situatzioni de opressioni, ollit pigai un’indipendentzia fini a issa
etotu ki lassat is massas popularis sardas in is cunditzionis
econòmigas e sotzialis tràgigas matessi ki su capitalismu
colonialista itallyanu si imponit.
Po parri nostu est de
importu mannu, ainnanti de nci pigai sa soberania natzionali prena e
de costruiri unu modellu nou de svilupu sostenibili et
eco-cumpatibili, sa netzessidadi de sa smilitarizadura totali de
su territoriu sardu e de sa bogada a foras de is esercitus de
ocupadura americanu, itallyanu e NATO, ki usant sa Sardinnya cumenti
basi po atacus imperialistas de pòpulus e biddas soberanas e ki
pròvocant fatus tràgicus cumenti impoverimentu, incuinamentu,
emigradura, mobadias e mortus in mezu a su pòpulu.
Su nomini nostu
s’ispirat a s’esperientzia stòriga de sa gloriosa Sarda Rivolutzioni
de “sa dì de sa çapa de is piemontesus” (28 de Abrili de su 1794) e
de is motus antifeudalis de su “Trienniu Rivolutzionariu Sardu”
(1793-96), ki tenint sa figura de importu prus mannu in su
rivolutzionàriu jacobinu Juanni Maria Anjoy.
Castiaus a sa mellus
traditzioni stòriga e curturali de su comunismu sardu e de
s’indipendentismu sotzialista e rivolutzionàriu: de Gramsci fintzas
a sa crutza ma importanti meda esperientzia de su PCS, de Simon
Mossa fintzas a su MIRSA, fintzas a “Città e Campagna”, Su Populu
Sardu, Sardinna e Libertade e su PSIN, custus ultimus nadus gratzias
su traballu mannu de su cumpanju-patriotu Angelu Caria.
Sperendi
in d-unu sighimentu e in d-unu rafortzamentu mannu de custu filoni
stòrigu natzionalitàriu e progressivu, nosu patriotus de su
Tzírculu “28 de Abrili” traballaus po s’unidadi e sa convergentzia
de totus is fortzas anticapitalistas, antimperialistas, sotzialistas
patriotigas, comunistas e rivolutzionàrias ki nci funt in su
territoriu sardu in d-un Fronti mannu d’alliberamentu natzionali e
sotziali.
Su ki
olleus po su tempu benidori de sa Sardinnya est unu stadu soberanu,
democràtigu e populari ki arroghit de is arraighinas s’ordinamentu
polítigu, econòmigu e sotziali ki nc’imponint de s’oltrimari e
cumintzit unu concretu e radicali protzessu de emancipadura de is
classis subalternas; olleus s’abatimentu de totus is struturas
capitalistas e su costruimentu de una repubrica sotzialista,
organizada in formas colletivistas e comunitarias, innui tuus is
mezus de produtzimentu, distribuimentu e creditu siant de
propriedadi de su pòpulu traballadori etotu.
Gherraus puru
contras a sa farsa democratzia “rapresentativa” otzidentali (ki atru
no est ki una oligarkia de miliardarius e politicantis avallada kin
is eligiduras de tzitadinus ki, cun s’atzioni de propaganda e
mistificadura de sa realidadi fata de is “media”, benint de aberus
privadus de sa facultadi de su pentzamentu liberu) e po
realizai una democratzia bera, direta e partecipada, ki siat
struturada de su bassu po mezu de “consurtas popularis”, innui totus
su populu sardu poit partecipai de aberus a sa vida polítiga e
detzidi e costruiri in manera ativa e donnya dì su tempu benidori
cosa sua.
Tzerriaus cun nosu
tutus is jòvunus et is studiantis fillus de custa terra, totu sa
balenti e fiera juventudi Shardana, po s’uniri in paris cun
nos’atrus in sa luta po s’alliberamentu natzionali e sotziali de su
pòpulu nostu gloriosu e po su tempu benidori po sa patria nosta
amada e martoriada: ki siat unu tempu luminosu de autodeterminadura,
democratzia populari e sotzialismu!
«No
si bocit un’idea cun sa fatzilidadi matessi cumenti candu si bocit
unu omini. Si su Pòpulu Sardu, sa Natzioni Sarda, cumenti donnya
atrus pòpulu de su mundu, cumenti donnya atras natzioni, no teniat
beni arta sa propria bandera, iat a rinunciai a s'onori e iat a
ponni sa propria candidadura a s'umiliamentu et a su
dispretzu»
Antoni
Simon Mossa
RIVOLUTZIONI ANJOYANA!

...PO S'INDIPENDENTZIA, SA DEMOCRATZIA
DIRETA E SU SOTZIALISMU!
«La Sardegna ha le sue caratteristiche
inconfondibili con le altre regioni d’Italia. Per le sue peculiari
condizioni geografiche, storiche, economiche e spirituali, la nostra
Isola è un’entità a sé stante e mal sopporta che forme
istituzionali e organismi politici, sorti e consolidati nella
penisola, le vengano imposti dall’alto. L’esperienza storica e
specialmente quella recente sono lì a dimostrare la inconciliabilità
degli ordinamenti creati per l’Italia con le esigenze sociali,
economiche e spirituali della Sardegna.
Il grado della evoluzione
economica della Sardegna, le forme di produzione, l’ordinamento
della proprietà, le condizioni delle varie classi sociali, tutto il
complesso umano e sociale sardo sono in contrasto stridente con il
regime politico espresso da condizioni storiche ed economiche
tutt’affatto diverse, il quale costringe, come in un’armatura di
ferro, la vita pubblica sarda e ne impedisce a forza il libero
spontaneo sviluppo. [...]
Ecco cosa intendiamo fare noi, i
comunisti: il Partito dei lavoratori, in tal modo e con tale serietà
di struttura, di intenti e di lotta da riuscire a convogliare tutte
le necessità e le aspirazioni della classe lavoratrice sarda verso
la realizzazione di un programma pratico, nel quadro dei movimenti
proletari d’avanguardia, che costituisca il punto di partenza per la
marcia in unione con gli altri paesi verso il raggiungimento
dell’ordine economico, sociale e politico che, solo, costituisce la
soluzione necessaria del conflitto ora inconciliabile della società,
verso la società socialista federativa da cui sorgerà la società
comunista. [...]
I lavoratori di Sardegna, dal proletario di
null’altro possessore se non della sua forza di lavoro,
all’artigiano, al contadino, al piccolo proprietario, all’impiegato,
al lavoratore intellettuale, al pastore, uniti nei loro sindacati e
guidati dal Partito Comunista, daranno prova della loro maturità e
capacità e contribuiranno, nella misura più ampia, all’elevazione
del tono della vita sarda, all’emancipazione di loro stessi e della
loro Isola ed a dare alla Sardegna nel mondo quel posto di rispetto
e di prosperità che nessun altro regime ha saputo dare né potrebbe
mai dare»
Dal “Programma del Partito Comunista di Sardegna”,
1944
Casteddu, Martzu de su
2006
|
|