MANIFESTU DE SU 28 DE ABRILI

Su 28 de Abrili est s’organizadura de sa Juventudi Sarda in luta po s’Indipendentzia, sa Democrazia direta e su Sotzialismu.

Indipendéntzia poita su Pòpulu Sardu est una comunidadi ki tenit una surra ‘e fatoris, cumenti su linguìstigu, su curturali, su stòrigu, su territoriali e s’econòmigu, ki ddu faint in donnya cosa una Natzioni. Una Natzioni - perou - kentz’e stadu, a sa cali sa soberania e sa facoltadi de esercitai su legìtimu diritu suu a s’autodeterminadura funt de sìgulus negaus de sa poténtzia stranja de turnu (interessada a is arrisorsas nostas et at is vantajus mannus ki comportat sa postura stratégiga in mesu a su Mediterraneu, ki a s’imbressi si ollint fai crei unu svantaju e unu fatori de isolamentu), ùrtima de sa cali s’itallyana.
Sceti cun s’Indipendéntzia, duncas cun sa bogada de sa “tutela” de una poténtzia stranja e coloniali e s’autodeterminadura de sa pròpria vida econòmiga, sotziali, polìtiga, linguìstiga e curturali, su Pòpulu Sardu s’at a podi ponni a sa pari de totus is atrus Pòpulus de su mundu, s’oberri at issus et a issus castiai diretamenti, candu imoi donnya tipu de sériu raportu cun atras Natzionis depit amarolla passai po Roma (totu s’imbressi de su logu comunu ki nc’at postu in conca sa crassi polìtiga coloniali segùndu sa cali s’Indipendéntzia - s’oberri a su mundu cumenti Sardus - ollit nai isolatzionismu).

Democratzia direta poita su modellu otzidentali de democratzia, sceti rapresentadivu e indiretu, no est in beridadi una Democratzia (su “poderi de su Pòpulu”) ma un’oligarkia (su “poderi de pagus”), su poderi de una minoria ki tenit su poderi econòmigu, militari e mediàtigu (e duncas polìtigu): is massas popularis, prus atesu ki mai ‘e tenni unu puru piticu beru poderi de sçoberai, tenint su solu poderi de délega de cussa ki, donnya borta, creint su “mancu peus” intras a dus blocus ki no tenint po nudda diferentzias beras e funt cumplementaris in sa defesa de su status-quo.
No nci podit essi Autodeterminadura e Soberania populari bera in paris cun su modellu otzidentali de democrazia (ki in prus si bolit puru universali e de esportai cun bombas e massacrus), ma sceti, a s’imbressi, in d-una Democratzia intesa in su sensu beru suu de poderi de su Pòpulu, de su raportamentu diretu de totu sa Comunidadi natzionali a su poderi sçoberadori po mesu de consurtas popularis struturaus de su basçu, ki faint su printzìpiu partecipadivu sa basi de s’ordinamentu polìtigu, ponendi su rapresentadivu in d-unu ruolu segundàriu e comuncas revocàbili de su basçu in donnya momentu.

Sotzialismu poita in d-unu sistema basau a subas a sa suprematzia econòmiga e sotziali de una oligarkia ki tenit sa mayoria manna de is arrikesas e de is risorsas naturalis, s’autodeterminadura de is Pòpulus e sa democratzia funti cuncetus sbudiaus de su beru sinnificau issoru e trasfurmaus in bandereddas de bentulai po prupaganda candu srebit a cussus blocus de poténtzias imperialistas cun egemunia stadunitensi ki est portendi a s’interramentu totu s’Umanidadi.
Sceti superendi is cuntraddiduras de su sistema capitalìstigu e sa spirali de tensioni e violéntzia intras a Nord e Sud de su Mondu, ki s’imperialismu est fadendi sempri prus dramàtiga e sçusta de sànguni, s’Umanitadi s’at a podi salvai de issa etotu, sighiri a bivi e ponni is basis po una manera noa de intendi sa vida, basada a subas a s’egualliàntzia, sa giustìtzia sotziali, sa soberania de is Natzionis, sa bera libertadi sçoberadora de is massas traballadoras, sa gestioni colletiva e pianificada issoru de s’economia e sa collaboradura solidarìstiga intras a is Pòpulus de su Mundu, duncas pu unu Sotzialismu ki donnya Pòpulus costruiscat segundu is proprias peculiaridadis et esigéntzias e ki fait ki su Sotzialismu de su sìgulu XXI rapresentit unu “spartiakuas” in sa manera de si raportai de s’òmini cun is atrus òminis e cun su Pianeta etotu et unu puntu de svolta po sa stòria de totu s’Umanidadi, ki cun sa permanéntzia de s’òrdini mondiali atuali at a essi cumpromisa in meda pagus dexennus.